Msza św. skarbem dla ludzi

 

„I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać” – słowa z Księgi Wyjścia, odczytane przed chwilą. „Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie” – słowa z pierwszego Listu św. Pawła, także dziś odczytane.

Gromadzimy się tu w świątyni w ten niezwykły dzień tygodnia i w ten również niezwykły wieczór. To pamiątka tamtego wieczoru, tamtej nocy, kiedy Pan Jezus został wydany, wziął wtedy „chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: To jest Ciało moje za was wydane... podobnie skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej...”.

Ten zaś wieczór, podczas którego Pan Jezus spożył ze swoimi uczniami Ostatnią Wieczerzę przed swoją śmiercią, był pamiątką wydarzenia, które przypomniało nam pierwsze czytanie, ze wspomnianej już księgi Wyjścia. Ostatnia Wieczerza była pamiątką wieczerzy paschalnej, którą Żydzi spożyli przed wyjściem z Egiptu, z domu niewoli, w którym przebywali ponad 400 lat.

Ostatnia Wieczerza to jednocześnie pierwsza Msza święta. I od tamtego wieczoru, poprzez wszystkie wieki, aż do dziś, ta sama Msza. I tak będzie aż do skończenia świata.

Ale Msza święta to nie tylko pamiątka, taka, jaką wspominamy, gdy wspomina się jakieś wydarzenie, na przykład z naszego życia. To wciąż to samo tamto wydarzenie. Kiedyś św. Jan Vianney proboszcz z Ars mówił: „Gdybyśmy zrozumieli, czym jest Msza św., to musielibyśmy umrzeć”. Umrzeć nie ze strachu, nie z lęku, ale z zachwytu, że tutaj w kościele, w scenerii tego, co ludzkie – bo to wszystko dzieje się pośród ziemskich elementów: ołtarz z drewna, Kościół z cegły, ludzie, czytanie słów, chleb i wino – że tutaj wśród nas jest Bóg!

A skoro tu jest Bóg, jeśli byśmy tak mocno uwierzyli, że tu jest sam Bóg, to nie moglibyśmy wracać tacy sami do naszych domów! Jeśli tak do końca uwierzylibyśmy, że tu jest Bóg, to nie byłoby w naszym życiu ani jednej Mszy świętej bez Komunii. Bo w spożywanym Ciele Jezusa jest nasza moc i nasza siła. A jeśli tak, to z taką mocą w sobie, żadna okoliczność nas nie złamie, żaden zły człowiek nas nie zniszczy.

Tymczasem my wciąż się boimy, lękamy się Boga, wciąż wmawiamy sobie, że jesteśmy zbyt grzeszni zbyt słabi, aby często przyjmować Jezusa do swego serca.

Nasunęła mi się taka opowieść:

Dwóch przyjaciół spotkało się ze sobą po długim okresie rozłąki. W tym czasie jeden z nich stał się bogaty, a drugi biedny. Zasiedli razem do stołu i zaczęli wspominać wspólnie przeżyte lata. Podczas prowadzonej rozmowy biedny człowiek nagle przysnął. Przyjaciel, w przypływie wzruszenia, przed wyjściem, wsunął mu jeszcze do kieszeni duży diament o ogromnej wartości. Jednak jego ubogi przyjaciel obudził się, nie znalazł podarowanego mu skarbu i rozpoczął swój dzień tak jakby nic się nie wydarzyło. Rok później los sprawił, że dwaj przyjaciele znów się spotkali. „Powiedz mi”- powiedział bogaty, widząc znowu swojego przyjaciela w wielkiej biedzie, „dlaczego nie uczyniłeś pożytku ze skarbu, który pozostawiłem ci w kieszeni?”…

Tych dwóch przyjaciół to Bóg i człowiek. Bóg obdarowuje nas przez swojego Syna Jezusa Chrystusa skarbem, którego wartość przewyższa wartość wszystkich skarbów tej ziemi. Tym skarbem jest każda Eucharystia - Msza św. Jest ona w zasięgu naszych dłoni, niemal w kieszeni. Trzeba tylko po ten dar sięgnąć i z niego skorzystać.

Dziś dziękując Bogu za ten skarb, chcemy jednocześnie prosić, abyśmy z niego chcieli zawsze korzystać. Chcemy prosić, abyśmy nie uciekali wciąż tylko do naszych ziemskich spraw. Chcemy prosić o taką wiarę, dzięki której będziemy mogli zawsze na każdej Mszy świętej sięgać po Chleb, który daje nam moc do życia godnego nieba.

Bo nasza siła jest w Ciele Jezusa wydanego za nas; bo nasza siła jest we Krwi Jezusa, wylanej dla naszego zbawienia. A historia mojego i twojego zbawienia już trwa...

Napełniajmy się mocą od Jezusa, ilekroć jesteśmy na Mszy świętej...

 [1] 

Powrót

Święta

Wtorek, II Tydzień Adwentu Rok B, II Dzień Powszedn

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
44316

Dzisiaj jest

wtorek,
12 grudnia 2017

(346. dzień roku)

Zegar